“Ze rijden zo weg met de Valtra!”

18.06.2018
“Ze rijden zo weg met de Valtra!”
Met een open houding naar de klant en veel vast personeel heeft Henri Grolleman uit Hasselt de afgelopen 15 jaar een mooi loon- en grondverzetbedrijf neergezet. Valtra is er bezig met een comeback.
“Ik heb de handleiding nog niet bestudeerd maar het lukt al aardig”, grijnst Henri Grolleman. Hij heeft het over de bediening van de SmartTouch armsteun op zijn splinternieuwe Valtra T234 Direct. Het is de trekker waar hij zelf het meest op rijdt, samen met een van zijn ZZP-ers. “En die vond ook al dat alles snel vertrouwd was.” Grolle¬man kocht binnen drie maanden twee Valtra T234 trekkers; één in Versu uitvoering en de nieuwste met een Direct transmissie. “De meeste chauffeurs rijden het liefst op de Direct maar de man op de Versu heeft liever een powershift-transmissie”, zegt Henri. Die uitspraak zegt ook wat over Henri zelf, want zijn personeel mag altijd meepraten over nieuwe aankopen. Grolleman werkt, als het even kan, zoveel mogelijk met vaste combinaties van trekker, machine en chauffeur.

Gunfactor

Na een aantal jaren in loondienst kwam Henri in 1997 in het bedrijf; 5 jaar later nam hij het loonbedrijf over van zijn vader. Naast de agrarische tak met vooral veel werk in de groenvoerwinning en het mestrijden, bouwde hij het grondverzet fors uit. “In 1996 kochten we onze eerste mini-kraan, nu heb ik 13 kranen in alle soorten en maten”, illustreert Henri. Mede dankzij het grondverzet kan hij het grootste deel van zijn personeel in vaste dienst houden; 14 man om precies te zijn. In de “flexibele schil” werken er jaarrond 4 ZZP-ers bij het loonbedrijf en in de zomer nog 2 losse krachten. “De klant vindt vast personeel prettig”, stelt Henri. “Ze weten wie er komt. En omgekeerd weet de chauffeur wat hij aantreft.”
“Ik heb er sinds de overname veel klanten bij gekregen maar dat is echt niet alleen mijn eigen verdienste. Zoiets doe je samen”, verzekert Grolleman. Een medewerker die net even aanwipt in de kantine laat zich ontvallen: “Maar Henri heeft er de afgelopen jaren weer flink leven in geblazen!” Dat Grolleman een grote schare vaste klanten aan zich heeft gebonden, heeft natuurlijk z’n rede¬nen. “Wij hebben onze planning altijd goed op orde”, zegt Henri. “En als er iets is, bespreek ik het met de klant. Eerlijk duurt het langst. En als het nodig is, probeer ik een alternatief te bieden. De klanten weten dat. Ik durf best te stellen dat wij daardoor de gunfactor mee hebben.”

TwinTrac teruguitrijinrichting

Het loonbedrijf rijdt niet alleen met Valtra’s maar het merk is er sinds 1996 wel onafgebroken aanwezig geweest en maakt momenteel een soort comeback. Dat Henri bijna tegelijk twee nieuwe Valtra T234’s kocht, vindt z’n oorsprong in een andere aankoop. “Ik heb 2 nieuwe triple-maaiers gekocht en daar zocht ik trekkers bij met een goeie terugrijinrichting. Valtra met TwinTrac is 1 van de weinige merken die dat goed voor elkaar heeft.” De merken rijden bij Grolle¬man dus broederlijk naast elkaar maar als het personeel mag kiezen, geven ze de voorkeur aan de Valtra’s, meldt Henri. “Dat komt op de eerste plaats door de bediening; die is functioneel en lekker logisch.” Maar ook andere eigenschappen van de nieuwe Valtra’s kunnen ze bij het loonbedrijf wel waarderen. “Er zit natuurlijk een hele taaie motor in; met een dumper er achter gaat de Valtra lang door. En de jongens vinden de trekker lekker krap draaien. Vroeger moest je met een Valtra met de opraapwagen twee wiersen overslaan maar nu is 1 genoeg”, verduidelijkt Henri. Zelf is hem het lage geluidsniveau in de cabine opgevallen en ook de goeie hydrauliek. “De load-sensing scheelt echt in verbruik”, zegt Henri. “De trekker pompt niet meer olie rond dan nodig is.” Ook het relatief lage gewicht van de trekker vindt Grolleman een voordeel. In zijn werkgebied liggen veel percelen met weinig draagkracht. “Bij veel andere merken is een trekker met een vergelijkbaar vermogen al gauw een paar ton zwaarder.”

SmartTouch

Maar waarom nou die SmartTouch armsteun op de nieuwste T234? “Ik had eigenlijk geen flauw idee wat ik me er bij voor moest stellen”, erkent Henri. “Maar het leek me handig om allerlei trekker- en machineinstellingen te kunnen vastleggen. En dat klopt. Ik heb alles voor het sleepslangen al ingeprogrammeerd, inclusief het kopakkermanagement. Als ik nu bij een klant begin, staat alles met een druk op een knop ingesteld zoals ik het wil. En dat programmeren lukt me ook al aardig. Maar zo handig als mijn zoon van 11 er mee is, word ik natuurlijk nooit”, sluit hij lachend af.

“Ze rijden zo weg met de Valtra!”


« Terug naar het overzicht